പ്രിയ സഹോദരാ,

നിൻ്റെ 'യഖീൻ' (ദൃഢവിശ്വാസം) ശക്തിപ്പെടുത്താനും അത് മെച്ചപ്പെടുത്താനും നീ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം. കാരണം, യഖീൻ ഹൃദയത്തിൽ വേരുറച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ, അദൃശ്യമായ കാര്യങ്ങൾ (ഗൈബ്) നേരിൽ കാണുന്നതുപോലെ അനുഭവപ്പെടും.

ഈമാനിൻ്റെ (വിശ്വാസത്തിൻ്റെ) കരുത്തും സ്ഥിരതയുമാണ് യഖീൻ. ഉന്നതമായ ഒരു പർവതം പോലെയാണത്. സംശയങ്ങളോ തെറ്റിദ്ധാരണകളോ അതിനെ പിടിച്ചുലക്കുകയില്ല. സംശയങ്ങൾക്ക് അവിടെ നിലനിൽപ്പില്ല. പുറത്തുനിന്ന് അത്തരം ചിന്തകൾ വന്നാൽ പോലും, അതിന് ചെവികൊടുക്കാനോ ഹൃദയം കൊണ്ട് ശ്രദ്ധിക്കാനോ യഖീനുള്ളവർ തയ്യാറാവില്ല.

യഖീനുള്ളവരുമായി അടുക്കാൻ പിശാചിന് കഴിയുകയില്ല. അവൻ്റെ നിഴലിൽ നിന്ന് പോലും പിശാച് ഓടിയകലും. റസൂൽ(സ) അരുളിയത് പോലെ: "നിശ്ചയം, ഉമറിൻ്റെ നിഴലിൽ നിന്ന് പിശാച് വേർപിരിഞ്ഞുപോകുന്നു. ഉമർ ഒരു വഴിയിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചാൽ പിശാച് മറ്റൊരു വഴിയിലൂടെ മാത്രമേ സഞ്ചരിക്കുകയുള്ളൂ."

യഖീൻ ശക്തിപ്പെടാൻ പ്രധാനമായും മൂന്ന് കാരണങ്ങളുണ്ട്:

ഒന്നാമത്തേത് (ഇതാണ് പ്രധാനം): അല്ലാഹുവിൻ്റെ മഹത്വം, പൂർണത, ഏകത്വം എന്നിവയെക്കുറിച്ചും, പ്രവാചകന്മാരുടെ സത്യസന്ധത, അവർക്ക് ലഭിച്ച അത്ഭുതങ്ങൾ (മുഅ്ജിസത്ത്), പരലോകത്ത് നൽകപ്പെടുന്ന പ്രതിഫലങ്ങൾ, നിഷേധികൾക്കുള്ള ശിക്ഷകൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ചും വിവരിക്കുന്ന വചനങ്ങളും വാർത്തകളും പൂർണമായ ഹൃദയസാന്നിധ്യത്തോടെ കേൾക്കുക. യഖീൻ ലഭിക്കാൻ ഇത് തന്നെ മതിയാകുമെന്ന് ഖുർആൻ സൂചിപ്പിക്കുന്നു: "നാം നിനക്ക് ഓതിക്കേൾപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഈ വേദഗ്രന്ഥം ഇറക്കിത്തന്നത് തന്നെ അവർക്ക് മതിയാകുന്നില്ലേ?"

രണ്ടാമത്തേത്: ആകാശഭൂമികളിലെ അത്ഭുതങ്ങളെക്കുറിച്ചും, അല്ലാഹുവിൻ്റെ സൃഷ്ടിവൈഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചും ചിന്തിക്കുക. ഇതിനെക്കുറിച്ച് അല്ലാഹു പറയുന്നു: "സത്യം വ്യക്തമാകുന്നത് വരെ പ്രപഞ്ചത്തിൻ്റെ നാനാഭാഗങ്ങളിലും അവരിൽ തന്നെയും നമ്മുടെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ നാം അവർക്ക് കാണിച്ചുകൊടുക്കും"

മൂന്നാമത്തേത്: താൻ വിശ്വസിച്ച കാര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് പുറമെയും അകമെയും പ്രവർത്തിക്കുകയും അതിനായി പരിശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുക. അല്ലാഹു പറയുന്നു: "നമ്മുടെ മാർഗത്തിൽ ആര് ധർമസമരം നടത്തിയോ, അവരെ നാം നമ്മുടെ വഴികളിലേക്ക് നയിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും."

യഖീൻ (ദൃഢവിശ്വാസം) ഉണ്ടാവുക എന്നതിൻ്റെ ഫലങ്ങളിൽ പെട്ടതാണ് അല്ലാഹുവിൻ്റെ വാഗ്ദാനത്തിൽ മനസ്സ് ശാന്തമായിരിക്കുക എന്നത്. അല്ലാഹു ഏറ്റെടുത്ത കാര്യങ്ങളിൽ പൂർണമായ വിശ്വാസം ഉണ്ടാവുകയും പൂർണശക്തിയോടെ അല്ലാഹുവിലേക്ക് മുന്നിടുകയും ചെയ്യുക. അല്ലാഹുവിൻ്റെ തൃപ്തി നേടുന്നതിൽ നിന്ന് ശ്രദ്ധ തിരിക്കുന്ന എല്ലാറ്റിൽ നിന്നും അകന്നുനിൽക്കാനും യഖീൻ സഹായിക്കുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ, യഖീൻ എന്നത് ഈമാനിൻ്റെ (വിശ്വാസത്തിൻ്റെ) അടിവേരാണ്. ഉന്നതമായ സ്ഥാനങ്ങളും, നല്ല സ്വഭാവങ്ങളും, സൽപ്രവൃത്തികളും ആ മരത്തിൻ്റെ ശാഖകളും ഫലങ്ങളുമാണ്. യഖീനിൻ്റെ ശക്തിക്കും ബലഹീനതക്കും അനുസരിച്ചായിരിക്കും ഒരാളുടെ സ്വഭാവത്തിലും പ്രവർത്തികളിലും ഉണ്ടാകുന്ന ഗുണനിലവാരം.

ലുഖ്മാൻ(റ) പറഞ്ഞു: "യഖീൻ ഇല്ലാതെ (ദീനീപരമായ) പ്രവർത്തനം സാധ്യമല്ല. ഒരു അടിമയ്ക്കും അവൻ്റെ യഖീനിൻ്റെ അളവിനനുസരിച്ചല്ലാതെ പ്രവർത്തിക്കാൻ കഴിയില്ല. അവൻ്റെ യഖീൻ കുറയുമ്പോൾ അവൻ്റെ പ്രവർത്തനത്തിലും കുറവ് സംഭവിക്കുന്നു."

അതുകൊണ്ടാണ് നബി(സ) അരുളിയത്: "യഖീൻ എന്നത് ഈമാൻ (വിശ്വാസം) മുഴുവനുമാണ്."

യഖീനിൻ്റെ കാര്യത്തിൽ വിശ്വാസികൾ മൂന്ന് തട്ടുകളിലാണുള്ളത്.

ഒന്നാമത്തെ പദവി (അസ്ഹാബുൽ യമീൻ / വലതുപക്ഷക്കാർ):

ഉറച്ച വിശ്വാസമുള്ളവരാണിവർ. എങ്കിലും, എതിർവാദങ്ങൾ വന്നാൽ സംശയം തോന്നാൻ നേരിയ സാധ്യത അവിടെയുണ്ട്. ഇതിനെയാണ് സാധാരണ 'ഈമാൻ' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

രണ്ടാമത്തെ പദവി (മുഖറബീൻ / സാമീപ്യം സിദ്ധിച്ചവർ):

ഈമാൻ ഹൃദയത്തെ പൂർണമായി കീഴടക്കിയ അവസ്ഥയാണിത്. അവിടെ സംശയത്തിന് നേരിയ സാധ്യത പോലുമില്ല. അദൃശ്യമായ കാര്യങ്ങൾ (ഗൈബ്) കൺമുന്നിൽ കാണുന്നത് പോലെ അവർക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നു. ഇതിനെയാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ 'യഖീൻ' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

മൂന്നാമത്തെ പദവി (പ്രവാചകന്മാർ, സിദ്ദീഖീങ്ങൾ):

അദൃശ്യകാര്യങ്ങൾ നേരിട്ട് കണ്ട് ബോധ്യപ്പെടുന്ന ഉന്നതമായ അവസ്ഥയാണിത് (കശ്ഫ്/ദർശനം). ഗൈബ് എന്നത് അവർക്ക് പ്രത്യക്ഷമായ സാക്ഷ്യം പോലെയാകുന്നു.

ഓരോ പദവിയിലുള്ളവർക്കിടയിലും വലിയ അന്തരമുണ്ട്. ചിലർ ശ്രേഷ്ഠരും മറ്റുചിലർ അതിലും ശ്രേഷ്ഠരുമാണ്. അത് അല്ലാഹുവിൻ്റെ ഔദാര്യമാണ്; അവൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവർക്ക് അത് നൽകുന്നു. അല്ലാഹു വലിയ ഔദാര്യമുള്ളവനാണ്.

ഏതൊരു പ്രവർത്തിയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നതിന് മുൻപും നിന്റെ നിയ്യത്ത് (ഉദ്ദേശ്യം) നന്നാക്കാനും, അത് പരിശുദ്ധമാണെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്താനും നീ ശ്രദ്ധിക്കണം. കാരണം, എല്ലാ കർമങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനം ഉദ്ദേശ്യമാണ്. ഉദ്ദേശ്യത്തിനനുസരിച്ചാണ് കർമങ്ങൾ നന്മയോ തിന്മയോ ആയിത്തീരുന്നത്.

നബി(സ) അരുളിയിരിക്കുന്നു: "തീർച്ചയായും കർമങ്ങൾ സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നത് ഉദ്ദേശ്യങ്ങളെ മുൻനിർത്തി മാത്രമാണ്. ഓരോ മനുഷ്യനും അവൻ കരുതിയതെന്തോ അത് ലഭിക്കുന്നു."

അതുകൊണ്ട്, അല്ലാഹുവുമായുള്ള സാമീപ്യം ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ടല്ലാതെ നീ ഒരു വാക്കുപോലും പറയരുത്; ഒരു പ്രവൃത്തിയും ചെയ്യരുത്.

അറിയുക, അല്ലാഹുവും അവന്റെ റസൂലും നിശ്ചയിച്ച വഴികളിലൂടെ മാത്രമേ ദൈവസാമീപ്യം സാധ്യമാകൂ. എന്നാൽ, ഒരു സാധാരണ കാര്യം (മുബാഹ്) പോലും നല്ല നിയ്യത്ത് ഉണ്ടെങ്കിൽ അതൊരു പുണ്യകർമമായി (ഇബാദത്ത്) മാറും. ഉദാഹരണത്തിന്:

ആരാധനകൾ ചെയ്യാൻ ആരോഗ്യം ലഭിക്കുമെന്ന ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത്. മറ്റൊന്ന്, അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുന്ന ഒരു നല്ല സന്താനത്തെ ലഭിക്കുമെന്ന കരുതലോടെ ദാമ്പത്യബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നത്.

ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ നല്ല നിയ്യത്തോട് കൂടി ചെയ്യുമ്പോൾ അവ പുണ്യമായി മാറുന്നു.

ഒരു ഉദ്ദേശ്യം സത്യസന്ധമാകണമെങ്കിൽ, നമ്മുടെ പ്രവൃത്തി അതിനെ നിഷേധിക്കുന്നതാകരുത്. ഉദാഹരണത്തിന്:

അറിവ് നേടുന്നവൻ, അത് ജീവിതത്തിൽ പകർത്താനും ആഗ്രഹിക്കണം. സമ്പത്ത് തേടുന്നവൻ, അത് വഴി മറ്റുള്ളവരെ ആശ്രയിക്കാതിരിക്കാനും പാവങ്ങളെ സഹായിക്കാനും ഉദ്ദേശിക്കണം.

കഴിവ് ലഭിച്ചിട്ടും അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ ആ നിയ്യത്തിന് യാതൊരു വിലയുമില്ല.

മാലിന്യത്തെ കഴുകിയതുകൊണ്ട് കാര്യമില്ലാത്തതുപോലെ, പാപകൃത്യങ്ങളിൽ നല്ല നിയ്യത്ത് വെച്ചതുകൊണ്ട് ഫലമില്ല.

ഒരു സുഹൃത്തിനെ ചിരിപ്പിക്കാനാണെന്ന പേരിൽ മറ്റൊരാളെക്കുറിച്ച് പരദൂഷണം പറയുന്നവനെപ്പോലെയാണത്.

തിന്മ കണ്ടിട്ടും 'അവന്റെ മനസ്സ് വിഷമിക്കണ്ട' എന്ന് കരുതി തിന്മ വിരോധിക്കാതെ മൗനം പാലിക്കുന്നവൻ ആ പാപത്തിൽ പങ്കാളിയാണ്.

നേരെമറിച്ച്, ഒരു നല്ല കാര്യത്തിൽ ചീത്ത ഉദ്ദേശ്യം കലർന്നാൽ (ഉദാഹരണത്തിന് പണത്തിനോ പ്രശസ്തിക്കോ വേണ്ടി പുണ്യകർമം ചെയ്യുന്നത്), ആ ചീത്ത നിയ്യത്ത് കാരണം ആ സൽക്കർമം പോലും പാഴാവുകയും അതൊരു പാപമായി മാറുകയും ചെയ്യും.

അതുകൊണ്ട് സഹോദരാ, നിന്റെ ആരാധനകൾ അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതി മാത്രം ലക്ഷ്യം വെച്ചുള്ളതാക്കാൻ നീ പരിശ്രമിക്കുക. അനുവദനീയമായ ലൗകിക കാര്യങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുമ്പോൾ പോലും, അല്ലാഹുവിനെ അനുസരിക്കാനുള്ള കരുത്ത് നേടുക എന്നതാകട്ടെ നിന്റെ ലക്ഷ്യം.

ഒരു സൽപ്രവൃത്തിയിൽ തന്നെ ഒരേസമയം ഒന്നിലധികം നല്ല നിയ്യത്തുകൾ (ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾ) ഒരുമിച്ചുകൂട്ടാൻ സാധിക്കുമെന്ന് നീ അറിയുക. അങ്ങനെ ഓരോ നിയ്യത്തിനും പ്രത്യേകം പ്രതിഫലം ലഭിക്കുന്നതാണ്.

1. ആരാധനകളിലെ (ഇബാദത്ത്) ഉദാഹരണം:

വിശുദ്ധ ഖുർആൻ പാരായണം ചെയ്യുമ്പോൾ താഴെ പറയുന്ന നിയ്യത്തുകൾ ഒന്നിച്ച് വെക്കാവുന്നതാണ്:

അല്ലാഹുവുമായുള്ള മുനാജാത്താണ് (സംഭാഷണം) ഞാൻ നടത്തുന്നത്.

അതിൽ നിന്നുള്ള വിജ്ഞാനങ്ങൾ എനിക്ക് നേടിയെടുക്കണം.

ഇത് എനിക്കും കേൾക്കുന്നവർക്കും ഉപകരിക്കണം.

എന്റെ മനസ്സിനെ ശുദ്ധീകരിക്കണം.

ഇങ്ങനെ പല നല്ല ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾ ഒരൊറ്റ പാരായണത്തിൽ തന്നെ ഉൾക്കൊള്ളിക്കാം.

2. അനുവദനീയമായ കാര്യങ്ങളിലെ (മുബാഹായ) ഉദാഹരണം:

ഭക്ഷണം കഴിക്കുക എന്നത് സാധാരണ ഒരു കാര്യമാണ്. എന്നാൽ അതിലും താഴെ പറയുന്ന നിയ്യത്തുകൾ വെച്ചാൽ അതൊരു പുണ്യകർമമായി മാറും:

"നാം നൽകിയതിൽ നിന്ന് നല്ലത് ഭക്ഷിക്കുക" എന്ന അല്ലാഹുവിന്റെ കൽപ്പന അനുസരിക്കുന്നു.

അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കാനുള്ള ആരോഗ്യം ഇതിലൂടെ ലഭിക്കണം.

ഭക്ഷണം തന്ന നാഥനോടുള്ള നന്ദി (ശുക്ർ) രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.

ഇങ്ങനെ കരുതുന്ന പക്ഷം, ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് പോലും ആരാധനയായി മാറുകയും പ്രതിഫലം ലഭിക്കുകയും ചെയ്യും.

നിയ്യത്ത് എന്നതുകൊണ്ട് പ്രധാനമായും രണ്ട് അർത്ഥങ്ങളാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്:

ഒന്ന്: നിങ്ങളെ ഒരു കാര്യം ചെയ്യാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഘടകം അഥവാ ലക്ഷ്യം. "ഒരു വിശ്വാസിയുടെ നിയ്യത്താണ് അവന്റെ പ്രവർത്തിയേക്കാൾ ഉത്തമം" എന്ന് നബി(സ) പറഞ്ഞത് ഈ അർത്ഥത്തിലാണ്. ഉദ്ദേശ്യം നന്നാകുമ്പോഴാണ് കർമം നന്നാകുന്നത്.

രണ്ട്: ഒരു കാര്യം ചെയ്യാനുള്ള ഉറച്ച തീരുമാനം (ദൃഢനിശ്ചയം).

ഈ ദൃഢനിശ്ചയത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ മനുഷ്യർ മൂന്ന് വിധമാണ്:

ഒന്ന്: പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ. ഒരു നന്മ ചെയ്യാൻ തീരുമാനിക്കുകയും അത് പ്രാവർത്തികമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ.

രണ്ട്: ആഗ്രഹമുണ്ടായിട്ടും സാധിക്കാത്തവൻ. ഒരു നന്മ ചെയ്യാൻ അതിയായ ആഗ്രഹവും തീരുമാനവുമുണ്ട്, പക്ഷേ സാഹചര്യങ്ങൾ കൊണ്ട് സാധിക്കുന്നില്ല.

നബി(സ) പഠിപ്പിക്കുന്നു: "ആരെങ്കിലും ഒരു നന്മ ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുകയും, എന്നാൽ അത് ചെയ്യാൻ സാധിക്കാതെ വരികയും ചെയ്താൽ, അല്ലാഹു അത് ഒരു പൂർണമായ നന്മയായി അവന് രേഖപ്പെടുത്തുന്നതാണ്." (അവന്റെ ആത്മാർത്ഥത കാരണമാണത്).

മൂന്ന്: കഴിവില്ലാത്തവൻ (പക്ഷേ, കൊതിക്കുന്നവൻ). തനിക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് "എനിക്ക് കഴിവുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാനത് ചെയ്യുമായിരുന്നു" എന്ന് ആത്മാർത്ഥമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ.

ഒരു ഹദീസിൽ ഇങ്ങനെയുണ്ട്: ഒരാൾക്ക് അല്ലാഹു സമ്പത്തും അറിവും നൽകി, അവൻ അത് നല്ല വഴികളിൽ ചിലവഴിക്കുന്നു. വേറൊരാൾക്ക് അറിവുണ്ട് പക്ഷെ സമ്പത്തില്ല. അപ്പോൾ രണ്ടാമൻ ആത്മാർത്ഥമായി പറയും: "എനിക്ക് അവനെപ്പോലെ സമ്പത്തുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാനും അവനെപ്പോലെ നല്ല കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുമായിരുന്നു". എങ്കിൽ അവന്റെ ആ നിയ്യത്ത് കാരണം രണ്ടുപേർക്കും ഒരേ പ്രതിഫലമാണ് ലഭിക്കുക